Anton is 22 en een talentvol chocolatier uit mijn geboortedorp. Vorig jaar bouwde hij de garage van zijn ouders om tot een kleine chocoladefabriek en trakteert hij ons op de geweldige pralines en verrassende chocolade. Gefascineerd door zijn verfrissende aanpak ging ik vandaag een kijkje nemen in het atelier van de jonge man die mij misschien wel Joost (Arijs) kan doen vergeten\u2026<\/p>\n
\u201cHet was Roger Van Damme die mij overtuigde om voor deze stiel te kiezen, begint Anton ons gesprek. \u201cNiet persoonlijk maar hem bezig zien op TV boeide mij mateloos. Zelfs nu nog blijf ik hem een voorbeeld vinden. Fantastisch hoe hij keer op keer nieuwe creaties maakt. Anton ging bakkerij studeren in Aalst en koos in tegenstelling tot zijn klasgenoten niet voor een stageplekje in de buurt maar verhuisde tijdelijk naar Antwerpen. Hij ging in de leer bij Del Rey werd er gevormd op het vlak van kwaliteit, vorm en vernieuwing. Na een paar jaartjes in loondienst, zette hij de grote stap. Hij kocht een paar machines en bouwde de ouderlijke garage om tot zijn chocoladefabriekje.<\/p>\n
\u201cDe klanten namen eerst een afwachtende houding aan. Het was en is belangrijk om hen van mijn eigen aanpak te overtuigen. Zo koop je bij mij geen pralines per kilo maar per stuk en krijg je ze steeds in een strakke doos zonder strik, grapt hij verder.\u201c Op kwaliteit doe ik geen toegevingen, gaat Anton overtuigd verder : ik werk in de eerste plaats met chocolade van Callebaut, een bedrijf dat staat voor kwaliteitsvolle \u00e9n Belgische chocolade. Daarnaast besteed ik veel zorg aan het uitzoeken van de juiste ingredi\u00ebnten. Pure, eerlijke smaken daar draait het altijd om. Zo blijf ik \u2013 ondanks de hoge kostprijs- met echte vanille merken en zijn lokale ingredi\u00ebnten een inspiratiebron. Ik werk momenteel aan een praline met een plaatselijke gin en mijn cuberdonpraline is \u00e9\u00e9n van mijn populairste.”<\/p>\n
Als je aan Anton tot slot vraagt wat zijn dromen zijn, kan je haast niet volgen met noteren. Recent startte hij met het maken van ambachtelijk ijs. Ook hier trekt dezelfde lijn door : strakke verpakking en een pure inhoud. \u201c Ik ga 4 smaken aanbieden : vanille, chocolade, pistache en aardbei. Er komt geen siroopke of smaakversterker aan te pas \u201c, voegt hij er grappend aan toe. \u201cEen andere uitdaging is het blijven zoeken naar nieuwe smaakcombinaties. Zo staat de praline met Bro\u2019s gin<\/a> bijna op punt. \u201c Ik ben niet snel content. Meestal heb ik minstens 15 tests nodig om een praline helemaal op punt te zetten. Ik wil ook graag aan de slag gaan met lavendel en basilicum en daar ook een leuke match vinden.<\/p>\n Bedankt Anton (en jouw lieve mama) dat ik bij jullie te gast mocht zijn. Ik kan niet wachten om ooit je pateekes te proeven :-)!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Anton is 22 en een talentvol chocolatier uit mijn geboortedorp. Vorig jaar bouwde hij de garage van zijn ouders om tot een kleine chocoladefabriek en trakteert hij ons op de geweldige pralines en verrassende chocolade. Gefascineerd door zijn verfrissende aanpak ging ik vandaag een kijkje nemen in het atelier van de jonge man die mij misschien wel Joost (Arijs) kan doen vergeten\u2026 \u201cHet was Roger Van Damme die mij overtuigde om voor deze stiel te kiezen, begint Anton ons gesprek. \u201cNiet persoonlijk maar hem bezig zien op TV boeide mij mateloos. Zelfs nu nog blijf ik hem een voorbeeld vinden. Fantastisch hoe hij keer op keer nieuwe creaties maakt. Anton ging bakkerij studeren in Aalst en koos in tegenstelling tot zijn klasgenoten niet voor een stageplekje in de buurt maar verhuisde tijdelijk naar Antwerpen. Hij ging in de leer bij Del Rey werd er gevormd op het vlak van kwaliteit, vorm en vernieuwing. Na een paar jaartjes in loondienst, zette hij de grote stap. Hij kocht een paar machines en bouwde de ouderlijke garage om tot zijn chocoladefabriekje. \u201cDe klanten namen eerst een afwachtende houding aan. Het was en is belangrijk om hen van mijn eigen aanpak te overtuigen. Zo\u2026<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":19926,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[40,6],"tags":[],"class_list":["post-19923","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-denderstreek","category-leuke-adresjes"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19923","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19923"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19923\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24013,"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19923\/revisions\/24013"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19923"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19923"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tafelklap.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19923"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}