En de laatste eindejaarsvraagjes aan…

Sarah van de geweldige foodblog  Food First Then Morals. …

Sarah kan eindeloos doordraven over maaltijden die ze heeft klaargemaakt, stoofpotten die eerst pruttelen in haar brein of een recept dat ze na weken zeuren toch aan haar grootmoeder heeft kunnen ontfutselen. Ze dénkt soms zelf in termen van eten. Wanneer ze het konijn van de buren eten geeft, denkt ze terug aan de heerlijke papardelle van konijn in rode wijn die ze at bij Il Mezzogiorno en wanneer ze deze zomer door de Schotse velden reed, betrapte ze zichzelf erop dat niet het aantal lammetjes probeerde in te schatten, maar wel het aantal lamsboutjes. In alles wat ze doet en kookt, houdt ze steeds de leuze van Bertold Brecht in het achterhoofd: food first, then morals.

1. Wat was jouw top- restaurantervaring (met of zonder sterren) van het jaar 2011? Sarah : Het is tegenwoordig al Jeroen Meus dat de klok slaat. Iedereen heeft het over de sympathieke peer die gul gooit met zijn klontjes boter, het krokettenmachien weer hip heeft gemaakt en er bovendien niet onknap uitziet. Samen met wat eetgekke vriendinnen van mij hebben we dit jaar ook ‘Luzine’ bezocht en het moet gezegd, het was om duimen en vingers bij af te likken. Van het geweldige aperitief (een persoonlijke variant op de gin tonic – met yuzu), over de hilarische sommelier, elke hap die we in onze mond stopten, tot het bezoekje van de chef aan onze tafel. Wij konden enkel nog gelukzalig glimlachen en een beetje giechelen. Wat wil je ook na al die aangepaste wijnen? Kleine noot: voor ons was het menu Signature met aangepaste wijnen nét iets te veel. Volgende keer (want oh ja, die komt er) kiezen we ofwel voor het menu Signature zonder aangepaste wijnen of voor het menu Luzine mét wijnen. Een speciale vermelding ook voor het nieuwe Volta in Gent waar Flemish Foodie Olly Ceulenaere de plak zwaait. Ik at er de lunch en kwam buiten op wolkjes. De perfecte prijs-kwaliteitsverhouding als je ’t mij vraagt.

2. Wat is jouw lekkerste ontdekking van het jaar? Sarah : Ik heb dit jaar de aubergine herontdekt. Deze zomer speelde ze de hoofdrol in een hapje dat ik serveerde uit hét kookboek van het jaar: ‘356 redenen om aan tafel te gaan’ van Stéphane Reynaud en laatst gratineerde ik ze eens snel snel in de oven. Het werd een gerecht dat nog vaak op tafel zal komen omdat het lekker én makkelijk is.

3. Welk culinair boek heb je met de meeste smaak gelezen? Sarah : Het klinkt gek, maar ik heb bij een tante een kookboekje ontdekt dat mijn oma ooit van haar man kreeg net voor ze zouden trouwen meer dan 60 jaar geleden. Het werkje staat vol lekkere gerechten én tips voor de huismoeder in spe. Ik heb luidop moeten lachen met de adviezen die wij nu als absoluut conservatief afdoen. Om u een idee te geven, post ik hier ook een stukje uit de inleiding en dan weet u meteen wat ik bedoel :

Zoolang de wittebroodsweken duren, slikt manlief desnoods een erwtensoep met een knauw aan, of taaie pannenkoeken, of waterachtige pudding.
Maar. er komt een oogenblik, dat de liefde niet langer blind of doof is, en het verschil begint te proeven tusschen goed en slecht eten. Dan valt er op te passen. Want dan haalt mijnheer den neus op, als de zoete geuren van aangebrande pap hem in de gang tegenwalmen. Dan wordt hij knorrig, als hij week-in, week-uit op soep uit blikjes en ingemaakte groenten wordt onthaald, zelfs wanneer de Mei in ’t land komt en er versche kruiden in overvloed zijn. Dan is hij in staat om een vergelijking te maken tusschen het eenvoudig maar smakelijk avondmaal van gebakken aardappelen met salade en koude visch, dat hij gisteren bij Madame Janssens heeft genomen, en die eeuwige boterhammen met charcuterie, specialiteit van zijn wederhelft. Dan staat het signaal op rood: Gevaar!

4. Wat was het beste recept dat je zelf uitgeprobeerd hebt of zelf bedacht hebt? Sarah: Alles wat ik klaarmaak uit ‘Plenty’ van Yotam Ottolenghi, wordt aan tafel op gejuich onthaald. Mijn grootste spruitenhaters kan ik overhalen met de heerlijke pittige wokschotel met spruiten en tofu, maar mijn grote favoriet is de knoflooktaart. Ten eerste omdat de naam al vele mensen doet steigeren, zeker wanneer ik verkondig dat er 3 bollen look in de taart zijn verwerkt. Dan vergt het alle beheersing van het eetpubliek om beleefd te blijven en geen knoflookallergie te veinzen. Ik moet dan op mijn communiezieltje beloven dat ze morgen geen knoflookwalm zullen verspreiden. Later moeten ze me dan gelijk geven, al is een collega-blogster van mij het daar niet helemaal mee eens . Maar het belangrijkste van al: de taart is ongelooflijk lekker.

5. Wat zijn jouw (culinaire) plannen voor 2012?
Ik wil graag lustig verder bloggen op mijn eigen blog en op de kookboekenblog die ik samen met een hoop vrienden schrijf. Ook ga ik koken voor het project ‘Cultinair‘ en plan ik aan het eind van het jaar nog eens een Music for Life etentje dat Tijs Vastesaeger  en ik veilen voor het goeie doel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s